Oorverdovende stilte ‘Een paar dagen na mijn opname in het ziekenhuis stond ik alweer langs de lijn. Tobias moest voetballen. Stond ik daar in mijn uppie.’ Saskia heft haar
Blog
Kipfilet ‘Elke keer word ik weer verrast door wat er gebeurt. Ook al heb ik vooraf zeg keren een patiënt van nabestaande uitgenodigd voor het onderwijs over palliatieve geneeskunde’,
Krulspelden ‘Hé jochie, wat leuk dat je even binnenloopt’, zegt ze met een tandeloze mond. Haar kunstgebit is vlak voor opname in Bardo via ‘het closet’ in het riool
Perspectief Haar perspectief Het is koud in de kamer, maar het weerzien is warm. Rona ligt met een grote glimlach onder haar eigen dekbed. Even rustig en ontspannen als
Een ster Twee paar kinderogen kijken me bij binnenkomst aan. Eén paar ogen verdwijnt direct in de schoot van mama. Als ik door mijn zak kijk twee blauwe ogen
Verbijsterd dankbaar Ik hoop niet dat ik ondankbaar overkom Vorige week sprak ik haar kort in het ziekenhuis vlak voordat ze naar huis ging. ‘Autonomie is belangrijk voor mij.