Uit(z)waaien ‘Best heftig om hier weer te zijn’, zegt Lidwien met getrokkende stem. Haar zussen Marian en José knikken instemmend. ‘Het is nu geleden dat moeder in Bardo acht
Blog
Gordijn Achter het gordijn wordt op ons gewacht. Samen met zaalarts Lotte en collega Astrid loop ik naar binnen. Ik schud het rond het bed de hand. Door het
Oorverdovende stilte ‘Een paar dagen na mijn opname in het ziekenhuis stond ik alweer langs de lijn. Tobias moest voetballen. Stond ik daar in mijn uppie.’ Saskia heft haar
Kipfilet ‘Elke keer word ik weer verrast door wat er gebeurt. Ook al heb ik vooraf zeg keren een patiënt van nabestaande uitgenodigd voor het onderwijs over palliatieve geneeskunde’,
Krulspelden ‘Hé jochie, wat leuk dat je even binnenloopt’, zegt ze met een tandeloze mond. Haar kunstgebit is vlak voor opname in Bardo via ‘het closet’ in het riool
Perspectief Haar perspectief Het is koud in de kamer, maar het weerzien is warm. Rona ligt met een grote glimlach onder haar eigen dekbed. Even rustig en ontspannen als